Jaaaaa lieve mensen,

Het duurde even maar het wachten is inderdaad ruimschoots beloond. We hebben op 15 november een mooie dochter gekregen, haar naam is Jaelynn Petra. Omdat ik minder op de weblog aanwezig zal zijn, kunnen jullie op de hoogte gehouden worden op mijn hyves.

http://muppo.hyves.nl/

xxx Marjolein

We zijn aan het aftellen maar de baby komt natuurlijk wanneer die denkt dat het tijd is. Ondertussen slaap ik de ene nacht redelijk goed, de andere nacht kom ik weer niet in slaap zoals nu… De baby was zo verschrikkelijk druk dat ik niet in slaap kon komen op welke zij ik me ook draaide. Als ik op m’n rug lig voel ik de baby het beste, dus dat was ook geen goed idee met al dat gekroel, gepor en wat hij/zij ook allemaal aan het doen was.

Doordat ik steeds meer vocht vasthou, voelt mijn rechterhand als een opgeblazen, gevoelloze ballon. Heel irritant als je zo weinig voelt, dan pas kom je erachter hoe normaal het is om normale handelingen te doen (zoals typen, pff). En als ik in bed ga liggen, gaat m’n rechterarm dus om de haverklap slapen omdat dat vocht de hele boel afsluit! Gelukkig heb ik verder nergens echt last van, dus eigenlijk moet ik niet zo zeuren… maar ik ben wel blij dat het eind in zicht is! De dagen gaan zó snel voorbij dat ik niet eens het besef heb dat ik officieel nog maar 5 dagen moet voor de uitgerekende datum.

Even een nieuwe thee zetten…

  Lekker verstrooid zijn hoort ook bij zwanger zijn haha! Ik had overal notities liggen dat ik vanmorgen naar de verloskundige moest, maar nog vergat ik het bijna!!! Gelukkig liepen de afspraken iets uit en was ik dus toch nog op tijd pfff…

Alles goed en wel, op een wat hogere bloeddruk na. Ik voel me verder prima dus er is niks aan de hand. Ik moet alleen van de dames in de gaten houden of ik last ga krijgen van hoofdpijn en/of misselijkheid en duizeligheid, dan moet ik ze even bellen.

Laten we eens de overzichtjes van de zwangerschap van Damian en de huidige zwangerschap naast elkaar leggen!

8 weken

Damian: bloeddruk 125/65

nu: bloeddruk 120/65

14 weken

Damian: bloeddruk 120/60

nu: bloeddruk 120/60

25 weken

Damian: bloeddruk 130/60 * grootte baarmoeder 23 cm

nu: bloeddruk 120/65 * grootte baarmoeder 23-24 cm

32 weken

Damian: bloeddruk 145/80 * grootte baarmoeder 31 cm

nu: bloeddruk 110/70 * grootte baarmoeder 32 cm

37 weken / 39 weken

Damian: bloeddruk 120/75 en 140/80 * Definitieve grootte baarmoeder 34 cm * bij 39 weken ligging baby vast in bekken

38 weken

nu: bloeddruk 130/80 * Definitieve grootte baarmoeder 36 cm * bij 38 weken ligging baby vast in bekken

Sorry sorry sorry, ik zat een paar foto’s af te wachten die nog op de camera staan (ik weet niet hoe ik ze op de pc moet zetten)! Maar hier dan ff een kleine update…

Damian is gelukkig maar een dag of 3 goed ziek geweest, met daarna nog weekje nakuchen en snotteren. Wat is die druif dan sjacherijnig zeg!!! Misschien had het ook weer met een doorkomende kies te maken en een kleine groeisprong, moeilijk te zeggen. Hij is nu weer beter en dat is het belangrijkste! Hij kletst je ook de oren van de kop en elke dag hoor ik ‘m iets ‘nieuws’ zeggen.

Met zijn verjaardag zat het huis vol en is hij lekker verwend door iedereen! Het huis is een paar dagen mooi versierd geweest, altijd leuk om te zien net als bij Kerst vind ik het altijd jammer als het weer opgeruimd is!

Dit weekend zijn we de zolder aan het klaarmaken zodat hij binnen enkele dagen (wellicht vandaag al?!!!!!) naar z’n nieuwe kamertje kan, heel spannend!

  Het is een hele poos geleden (december 2006) dat Damian écht ziek is geweest, maar het ziet ernaar uit dat hij die kant weer op gaat. Al zo’n 1,5 week heeft hij af en aan diaree (lees: vnl water) in zijn luiers zitten met de bijhorende schrale liezen en billen. Ik geef hem al water ipv appelsap, een beschuitje toen hij z’n avondeten weigerde, hij krijgt ook dagelijks fruit. Sinds gisteren heeft hij er flinke koorts bij gekregen en hebben we vannacht de huilende jongen in slaap gesust. Wat mij zo’n gevoel van onmacht geeft, is dat hij niet precies kan aangeven wat hij voelt en waar het pijn doet. Meestal ben ik degene die het hoofd koel kan houden in ‘een gevalletje schadeletsel’, maar als ik niet kan zien wát er aan de hand is, voel ik me zó klein! Zo’n warm humpie die met z’n hoofdje op m’n schouders hangt en ik, de grote mama, die de pijntjes niet weg kan nemen. Bah… De zetpillen die ik heb krijg ik er met geen mogelijkheid in, als ik alleen al naar zijn billen kíjk gilt hij het uit. Zou kunnen dat er weer tanden doorkomen, maar voor de zekerheid toch morgen eventjes de dokter bellen…

Uit de groei-echo is gebleken dat het kindje zo’n 200 gram per week aan gewicht aankomt, dus dat is prima. Het gewicht zit verder iets onder het gemiddelde. Wordt het weer net zo’n iel kipje als Damian haha!

Ik heb nu vaak de voetjes in mijn rechterzij zitten, de ene keer kan ik ze bijna vastpakken zo’n kracht zit er al achter. De andere keer voel ik ze porren onder m’n ribben. Maar echt wilde (pijnlijke) schopjes heb ik nog niet gevoeld. Wellicht scheelt het dat mijn romp vrij lang is en het kindje nog redelijk wat ruimte heeft. Kan ik nu al concluderen dat het kindje graag op z’n linkerzij ligt? Time will tell….

En wie ooit die kraammatrassen heeft uitgevonden, vast geen vrouw! Elke nacht draai ik me suf, zweet ik de lakens nat omdat dat ‘matrasje/lakentje’ totaal geen vocht doorlaat. "Nee, hè hè", hoor ik jullie denken! "Dat is toch ook de hele bedoeling van zo’n ding, dat het vruchtwater niet in je matras komt?!" Dus met in mijn achterhoofd dat het kindje eerder zou kunnen komen, leg ik braaf elke avond weer dat ding onder m’n kont. ‘s Ochtends ligt het ook braaf weer in een hoek van de slaapkamer, ‘s nachts onder m’n kont weggetrokken en frustie weggegooid. Nog eventjes denk ik maar…

Damian gaat steeds meer korte zinnetjes gebruiken. En als je niet snapt wat hij bedoelt dan komt hij naar je toe, draait je in de juiste richting en duwt je tegen je achterste richting ‘Point of Interest’. Zoals vanmorgen. Ik verstond tijdens het ochtendritueel iets van:"Mimmie poets?" Of iets dergelijks. Hij gebruikt zijn naam steeds meer, nou ja, ik weet dan dat ‘Mimmie’, ‘Damian’ betekent. Dan is een kale tandenborstel niet afdoende en duwt hij me richting de badkamer, gaat op z’n tenen staan en wijst naar de tandpasta met aardbeismaak met de gebruikelijke praatwaterval totdat hij z’n zin krijgt en ik een beetje tandpasta op de tandenborstel doe. Wel schattig.

Laatst was ik boven en Danyel riep dan ook onder aan de trap hard naar boven:"Marjoleiiiin!" Dat is Damian niet ontgaan! Dus als ik nu niet reageer op ‘Mama’, dan roept meneertje steevast: "Meilei!!!"

Afgelopen zaterdag zijn we naar een dierenpark geweest. Hij was zich wel bewust van al die dieren en de meeste vond hij dan ook mooi om naar te kijken. Bij het deel ‘kinderboerderij’, ging Danyel met hem in het geitenhok. Damian liep met grote opgewonden ogen van links naar rechts, alle geiten aaien met een luide "Aaai!", tot grote schik van omstanders. En de geiten die met hun luie reet op een bankje lagen, daar wilde Damain ze bij de kont omhoog drukken zo van:" Nou kom op, ga eens staan, doe eens een kunstje!" Over een aantal maandjes maar weer eens diertjes kijken!

Weer bijna een weekje terug in Nederland en de boel draait weer als anders. Nou ja, ik moet zeggen dat ik wel ‘opstartprobleempjes’ heb. Mezelf ertoe zetten om als een wervelwind door het huis te gaan om de boel te laten blinken en geuren….mwoah, dat doen we maar lekker beetje bij beetje. En als je zoals gisteren de spinnen met rag en al van je ramen verbant, alles lekker in de sop zet en ze er gewoon de volgende dag weer beginnen met huisjes bouwen, zakt die opstartmoed me ook zo weer in de schoenen.

En die buik zit ook echt niet in de weg hoor :-/. Zo viel ik gisteren als een soort Humpty Dumpty op m’n achterwerk, toen ik op mijn hurken zat. Je zag het zo in slowmotion gebeuren zeg maar haha…Ach ik lach er maar om, over een paar maandjes zal ik weer wat beter in m’n vel zitten en die buik achter me hebben gelaten.

In het begin ging de groei van de buik als een tierelier, en sinds een dag of 4 is het iets van ‘ingezakt’. Dinsdagochtend moest ik naar de verloskundige, ze voelde en voelde maar kon het hoofdje niet te pakken krijgen om te kunnen bepalen in hoeverre het kindje al gegroeid is sinds vorige keer. Nu blijkt dat het kindje dus niet alleen is ingedaald, maar dat het hoofdje zelfs al in mijn bekken ligt. Erg vroeg dus (zou mijn voorspelling dat dit kindje eerder komt dan de uitgerekende datum dan toch juist zijn?). Het kontje zat steevast tegen m’n maag gedrukt, maar die kan ik nu met moeite terugvinden. Het gedraai voel en ik nu ook niet meer bovenin, maar is verhuisd naar het midden van mijn buik en bij mijn blaas. Bij Damian voelde ik het helemaal niet zo goed, ik voel alles nu veel bewuster. ‘s Nachts houdt het me helaas vaak wakker, dat gekriebel in m’n onderbuik en zijkant! Lig ik op m’n rug dan voel ik het vooral in de onderbuik bij de blaas kriebelen en druk doen; lig ik op m’n zij dan verplaatst de drukte gewoon naar de zij. Vannacht ook weer superslecht geslapen en Damian die om 6.15 uur wakker werd met een verzadigde luier en natte pyama. Mmm dat herinner ik me inderdaad nog wel van 2 jaartjes geleden, die rusteloze nachten voor de bevalling.

Morgenochtend heb ik een afspraak bij de gyn, voor een groei-echo. Ik ga er vanuit dat alles oké is en de groei van het kindje op schema ligt, maar morgen weet ik gelukkig meer.

Voor Damian ben ik vanmorgen met hem naar de dokter gegaan voor z’n piemel. Het voorhuidje kwam na een maand smeren wat meer los en toen mochten we stoppen met de kuur. Het is alleen zo dat we nu een maand verder zijn en het huidje weer net zo krap, zij het niet krapper, is gaan zitten. Dus we moeten nu twee maanden gaan smeren en dan moet het goed gaan volgens mevrouw dokter. Ben benieuwd.

Ik ben erachter gekomen dat ik bij Damian helemaal geen (sterke) persweeën heb gehad en ik het drie kwartier persen bijna geheel op eigen kracht heb gedaan. Ik had al zo’n vermoeden als ik hier en daar las en hoorde dat persweeën zo’n verschrikkelijk sterke drang is dat je niets anders kunt dan meegaan met de weegolven.

Ik ben er zo goed als klaar voor, mentaal en fysiek. Voor de bevalling dan. Krijg ik dit keer ‘echte’ persweeën dan? Of kom ik in zo’n fijne weeënstorm terecht? Windkracht 10? Niet dat het kindje al ‘mag’ komen, dat wordt dan een maandje couveuse volgens mij. Het mag nog eventjes blijven zitten, de kaartjes en nog belangrijker DE NAAM daar zijn we nog niet over uit… Hij/zij krijgt het kamertje van Damian. Ik heb bij de Intratuin oversized papier-en-stro-Margrietjes gekocht in groene en gele kleuren, en daar vrolijk gekleurde bijtjes op geklipt. Ze donderen ondanks de dubbelzijdige tape ook net zo hard weer van de muren af, dus daar moet ik wat anders op verzinnen. Damian gaat naar de zolder in een spiksplinternieuwe zeer vette kamer. Volgende maandag komt zijn ‘grote bed’, zodra binnen 3 weken de vloer erin ligt kan hij verhuizen naar boven.

Staat weer heel wat te gebeuren!!